კვირა, 17.12.2017, 05:32
მოგესალმებით სტუმარი | RSS
[ ახალი შეტყობინებები · მონაწილეები · ფორუმის წესები · ძებნა · RSS ]
გვერდი 1 დან1
თბილისის ფორუმი » ძირითადი კატეგორიები » ხელოვნება » ლუკა კრანახი
ლუკა კრანახი
ყუთიДата: პარასკევი, 24.04.2009, 19:03 | Сообщение # 1
Группа: მოდერატორი
Ранг:
VIP მომხმარებელი
Сообщений: 39
Награды: 0 Пол: ქალი
1953 წლის 16 ოქტომბერს შესრულდა 400 წელი გამოჩენილი წამყვანი საქსონიელი მხატვრის ლუკა კრანახის, რომელი მე-16-ე საუკუნის პირველ ნახევარში მოღვაწეობდა. მხატვრის იუბილეზე გერმანიაში, რომელიც მიმდინარეობდა ვიტენბერგში და ვეიმარში, მონაწილეობას ღებულობდნენ საბჭოთა კავშირიდანაც, კერძოდ ლენინგრადიდან ერმიტრაუის დირექტორი.
კრანახი იყო იმ დროის გამოკვეთილი ფიგურა როგორც მხატვარი და როგორც ადამიანი სოციალურ საკითხებში. ლუკა კრანახი დაიბადა 1472 წელს, ასევე გამოჩენილ ან მხატვრის ანდა ბუნებათმწერის ოჯახში, ქალაქ ბავარიის მახლობლად ერთ პატარა სოფელში. მამამისი გვარად ან ზუნდერი ან მიულერი იყო, რომელიც არ არის ზუსტად დადგენილი. ასევე დაზუსტებული არ არის სად სწავლობდა და რას აკეთებდა ლუკა. მან თავისი პროფესიული სწავლა მიიღო საკუთარი მამისგან და არა სკოლიდან. მას არც სპეციალურ სამხატვრო სასწავლებელში უსწავლია. პირველი მისი აღიარებული ნამუშევარი გამოჩნდა მხოლოდ ნახევარი საუკუნის შემდეგ როდესაც კრანახი 30 წლის იყო. მისი პირველი ნამუშევარი გახდა პოპულარული მთელს გერმანიაში თვით შორეულ საქსონიამდე. მისი დაუმორჩილებელი და მეამბოხე ხასიათის მიღმა იმალებოდა ასევე მისი მოსიყვარულე და გასაცვიფრებელი ინტერესი ლამაზი ბუნების და ტყე_ველის მიმართ. მისი ეს მღელვარე და გამოკვეთილი ბუნებისადმი მიდრეკილება ვლინდება და გრძელდება 50 წლის მხატვრის შემოქმედებაში. იგი სულ ახლის ძიებაში იყო. ის იყო გამოკვეთილი, დამოუკიდებელი, თვითნასწავლი მხატვარი. იგი აგრძელებდა იგი აგრძელებდა თავის შემოქმედებას შუა საუკუნეების ხელოსნების მეთოდით და არა თანამედროვე იტალიურ სახელოსნოებში მოღვაწე ხელოსნების მეთოდით.
კრანახმა თავის კერძო კომერციულ სახელოსნოში შექმნა მრავალი ტილო და შემოიკრიბა ბევრი მოსწავლე, რომლებიც ცდილობდნენ გამოკვეთილი ფიგურეს წარმოჩენას. მისი სიცოცხლის ბოლოს თავის დაარსბულ სახელოსნოში აგრძელებდა მოღვაწეობას მისი ვაჟი, ლუკა კრანახი უმცროსი. უმცროსი Lუკას ნამუშევრები გამოკვეთილია ინდივიდუალურად, მაგრამ მის ნამუშევრებში იგრძნობა, უფროსი განსის
ხელის გავლენა, რომელიც 1937 წელს გარდაიცვალა, როდესაც მიემგზავრებოდა ბოლონიაში. მართალი კრანახი დაიბადა და გაიზარდა მისივე გვარის მოსახელე სოფელში უბრალო გლეხის ოჯახში, მაგრამ ის აღიარებული გახადა არა სოფლის მოსახელე გვარმა არამედ თავისმა თავდადებულმა შრომამ და აღიარებულმა მხატვრულმა ნიჭმა. იმ დროინდელი გერმანელი გლეხ მხატვრებს შორის ის ყველაზე აღიარებული ნიჭიერი მხატვარი იყო, რომელსაც მიანიჭეს ხელოსნის წოდება. მან გადაწყვიტა ემოგზაურა მთელ გერმანიაში და თავისი შესაძლებლობები გამოეცადა სხვადასხვა ადგილებში. იგი უკავშირდებოდა სხვადასხვა ქალაქების და სოფლების მხატვრებს და აფართოვებდა ნაცნობების წრეს. კრანახი მე-15-ე საუკუნის 90-იან წლებში როდესაც იგი იყო სულ რაღაც 25-წლის გადაწყვიტა ემოგზაურა და იგი თავისი გვარის მოსახელე სოფელ კრანახიდან წავიდა, ჯერ ბამბურგში, შემდეგ ნიუნბერგში და მიუნხენში, მერე ჩაუყვა დუნაის ქვევით პასაუსკენ, რენესბურგში და დროებით გაჩერდა ქალაქ ვენაში. მისი ადრე შექმნილი ნამუშევრები შესრულებული 1500 და 1505 წელს როდესაც იგი მოწვევით ჩადის საქსონიის დედაქალაქ ვიტენბერგში. მისი ეს პირველი ნამუშევრები მეტყველებენ მის პირველ აღიარებაზე, როგორც უდიდესი მხატვარი. ის გამოკვეთილი და ჩამოყალიბებული მხატვარია მაშინდელ მხატვრებს შორის, მთელს გერმანიაში მე-15 საუკუნის დასასრულს და მე-16 მიჯნას. მისი ნამუშევრები გათანაბრებულია ორი უდიდესი მხატვრის გრიუენვადის და დიურერის ნამუშევრებთან.
კრანახის ნამუშევრებში მკვეთრად არის გამოხატული შუა საუკუნეების დროინდელი მხატვრული პეიზაჟები, მათში აღბეჭდილია მხატვრის უბადლო სიყვარული ნაზი ბუნების მიმართ. ეს ყველა ნახატი შესრულებული არის 1505 წლამდე, სანამ იგი გადმოვიდოდა ვიტენბერგში. 1500 წლის სურათი “წამება” შენახულია ქალაქ ვენის მუზეუმში. მეორე კი 1503 წლის პირველთან შედარებით უფრო დიდი სურათი თითქმის პირველის მსგავსი მაგრამ 1500 წლის წამებაში ის ქრისტეს წამებას აღწერს, ხოლო მეორეში კი ყაჩაღების. ამავე წლებში ის კიდევ 2 დიდ სურათს ხატავს, პირველი ვენის უნივერსიტეტის პროფესორის მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორის ვინმე შპისხმეიმერს (ლათ. კუსპინიანა) და მის მეუღლეს. მეორე სურათზე კი დახატა ისევ ვენის უნივერსიტეტის რექტორიიურისტი როისი და მისი მეუღლე. ეს სურათბი მეტყველებენ იმაზე რომ შესრულებულია შეკვეთით და როგორი პოპულარობით სარგებლობდა ამ დროს კრანახი.
კიდევ ერთი მისი ნამუშევარი შესრულებული 1504 წელს სარგებლობდა დიდი აღიარებით, სურათზე აღნიშნულია მარიას გაქცევა ბავშვით ხელში მოხუც იოსებთან ერთად. ის აღწერს ლამაზ პეიზაჟს დიდი ხეებით და მდინარეებით, შერწყმულს ადამიანებთან. 1504 წელს საქსონიის მხარის განმგებელმა ფრიდრიხმა მიიწვია კრანახი რომ აეღორძინებინა თავისი კუთხის კულტურა, ძირითადად სასახლეების შეკვეთები რომ შეესრულებინა და ეკლესიებიც მოეხატა, ლუთერს დახმარებოდა რეფორმების გატარებაში. ეს მიწვევა მეტყველებს კიდევ ერთხელ რომ კრანახი იყო გამოჩენილი გერმანელი ,,მხატვარი” და ,,ხატმწერი”. იგი 1505 წლიდან გარდაცვალებამდე 1553 წლამდე წარმოგვიდგება როგორც პირადი სასახლის მხატვარი ასევე ოციანი წლების პროტესტანტულ ლუთერის პროპაგანდისტი.

კრანახს ლიტერთან აკავშირებდა პირადი მეგობრობა, ჩანს ვიტენბურგში ახალგაზრდა ლიცენციატის გამოჩენისთანავე, რომელიც კითხულობდა არისტოტელეს ფილოსოფიის ლექციებს. ის გახდა მიმდევარი და მისი გამოშვებული გრაფიკული ნახატი – ფურცლების მეშვეობით პროპაგანდა გაუწია ლიტერის საწყისს, მოგვიანებით კი ბიბლიის თარგმნის ილუსტრაციას. ამასთან ერთად ის განაგრძობდა სურათებზე, შეკვეთების მიღებას, ისეთი ადამიანებისაგან, რომლებოც იყვნენ ლიუტერის მოწინააღმდეგე რეფორმაციები, როგორც იყო ალბერტ ბრანდერბურსკი და ჰერცოგი გეორგი და სხვები. ეს ეპოქის დროის თავისებურებაა! მიუხედავად კურფურსტის დიდი შეკვეთებისა, რომლესგანაც მას ჰქონდა კარგი მდგომარეობა და ხელფასი, კრანახი ასრულებდა მთელი ცხოვრების მანძილზე სხვა შეკვეთებსაც, მას ჰყავდა მუდმივი შემკვეთები, როგორიც იყო კარდინალი ალბერტი და ჰერცოგი გეორგი, ეპისკოპოსები,კნიაზები,პროფესორები და ა.შ. ასეთი შეკვეთები მოითხოვდა ძალიან დიდ და რთულშრომას, ორგანიზაციულ შემოქმედებას, რაც შექმნა კრანახმა – ეს იყო მრავალი მზა კომპოზიციები, ნატურე სურათები პორტრეტებისათვის და აქტებისათვის. მას ეხმარებოდა მრავალი თანაშემწე და მოსწავლე. ალბათ, თვითონ კრანახის სურათების მრავალჯერადი გამოყენების შედეგად, რომ დაეკმაყოფილებინათ მოთხოვნა შემკვეთების, შემორჩა ძალიან ცოტა, რომლებიც არ უკავშირდება ერთმანეთს.
ასეთია თვითონ კრანახის ბიოგრაფიაც. მას კარგი შემოსავალი ჰქონდა და ეწოდა აკურატულ ანგარიშს, შეიძინა აფთიაქი, სადაც ნებართვაში წერია, რომ მას მოემსახურებიან მსახურები. სხვანაირად რომ ვთქვათ, ე სარის კაპიტალის ზრდის საუკეთესო ხერხი.
მან შეიძინა რამდენიმე სახლი, მიწის ნაკვეთი და ჰქონდა წიგნების მაღაზია, რომლიდანაც ვრცელდებოდა მისი დაბეჭდილი გრავიურები. 1519 წელში მას ირჩევენ ქალაქის საბჭოს წევრად. შემდეგ კი მას მთEლი ქალაქის ფინანსები გადააბარეს. ხოლო 1537 დან 1544 წლამდე ის იყო ქალაქ ვიტენბურგის გურგორმეიტერი. ეს იყო არა მარტო იმ დროის თავისებურება, არამდე პატივისცემის, კრანახის მუშაობის სიჩქარის მაჩვენებელი. ამასთან ერთად კრანახი არ ტოვებს თავის ძირითად საქმიანობას – ხელოვნებას, სიკვდილი ბოლომდე. ცნობილია, რომ ერთხელ, გურგორმეისტერი ლუკი გამოძახებული იყო ბრანდერბურგში პორტრეტის დასახატად, ვოტენბურგში არ შედგა, ჩაიშალა მოლაპარაკებები. ასეთი შერევა სხვადასხვა საქმიანობის, სურათების, გრავიურების, პორტრეტების ხატვიდან მოდური კოსტიუმების შექმნამდე, სამეფო კარის კედლებისათვის შესაფერისი ქსოვილის შერჩევისათვის, - ე სარის ტიპიური მოვლენა იმ დროის მხატვრებისათვის, რომლებიც ამ საქმიანობას უთავსებდენენ დიპლომატიურ დავალებებს. ასე კრანახი 1508 წელს ნიდერლანდებში იმპერატორ მაქსიმილანთან ყოფნისას ხატავს რვა წლის კარლს,შემდგომშI მრისხანე იმპერატორ კარლს, რომლის წინაშე წარდგენა მას მოუწია სიკვდილისწინ. ვიტენბეგში გადასვლის დროს მთლიანად ჩერდება მისი შემოქმედების თვისებურება. კრანახი ჩამოყალიბდა როგორც მხატვარი. კრანახის შემოქმედება მთელი მისი ცხოვრების მანDილზე გამოირჩევა ყოფადობის ნამდვილი ასახვით. რათქმაუნდა კრიტიკოსები ცდილობენ შექმნან მისი სურათების შექმნის თანმიმდევრობა, მაგრამ არავითარი შედეგი ამას არ მოაქვს. ასევე არ გამოდის მკვეთრი გამიჯვნა მისი სურათებისა და სახელოსნოში დამაზადებული. სურათებს შორის განსხვავება არის მხოლოდ შესრულების ხარისხში. განასკუთრებით ხაზზგასასმელია, რომ არ არსებობს კოპიები, რადგან ყოველი განმეორების შემთხვევაში ვლინდება სხვადასხვა შესწორებები. 1509 წელს კრანახმა მიიღო დამტკიცებული გერბის ნიშანი, რომელსაც მფრინავი გველის – პირში ბეჭდით ფორმა ჰქონდა. და მალე ეს იყო შემოქმედების მარკა, თარიღI ხან ჰქონდა ხან არა. თუ მას მიდარებთ იმ დროს იტალიურ ფერწერასთან, კრანახს აქვს ინდივიდუალური ხასიათი. ყველა კერძო საუბარი იმ დროის მხატვრების რიტმზე, ფაიფურის ფორმაზე, სიმეტრიაზე კომპოზიციის კლასიკურ აგებაზე გეომეტრიულ ფიგურებში, ყველაფერი ეს ეხებოდა კრანახს.
რათქმა უნდა, მისი სურათები კომპოზიციურად ჩაკეტილია, გარკვეულ ადგილებში ან ჯგუფებში შეინიშნება მასების თანასწორობა, მაგრამ მთავარ ძალად გვევლინება ჰარმონია, სინაზე და ხაზების სინარნარე, სიმსუბუქე და სხეულების გრაცია, რომლის დაგმის დროს ის არ მიმართვას, მკვეთრ კომპოზიციებს, რომლებიც შემოიტანეს სხვა ხელოვნებმა გერმანიიდან, იტალიიდან და ნიდერლანდებიდან – როცა მას სჭირდება, ისეთი სიმსუბუქით იყენებს, როგორც თავის საკუთარ ჩვევებს.


[გაზაფხულის საღამოა მშვიდი,
ხიდან ხეზე გადაფრინდა ჩიტი.]
ყუთიДата: პარასკევი, 24.04.2009, 19:05 | Сообщение # 2
Группа: მოდერატორი
Ранг:
VIP მომხმარებელი
Сообщений: 39
Награды: 0 Пол: ქალი
თავის დიდ ფრესკებს ეკლესიებისთვის კრანახი ქმნის სხვადასხვანაირად – საშუალო დაფა სავსეა ხალხის ჯგუფით ჰაერზე, შენობის შიგა ნაწილი უკავია მოქმედ პირებს, ან ერთი ფიგურა ჩანს ცენტრში, ქვევით კი ადამიანების ჯგუფით ან ლანდშაფტით ჩანს ცალკეული ფიგურები ან შავ ფონზე, ან შენობაში განათებული ფანჯრები. ის სხვადასხვაგვარად უდგებოდა ცალკეული სურათების კომპოზიციურ გადაწყვეტას. საღმრთო სიუჟეტებისას, როცა გამოსახულია მარია ჩვილთან ერთად. ხანდახან ისინი გადაიქცევიან დიდ წყობად, ხან ლანდშაფტურ სურათად მოქმედების დამატებით. მხოლოდ მარია ჩვილთან ერთად გამოირჩევა დედობრივი გრძნობის სათუთი გამოსახულებით.
მის ნამუშევრებში დიდებულად ითვლება დიდი ზომის სურათი (71 – 51 სმ), რომელიც შესრულებულია 1520 წელს. დედის ნახევარფიგურა, რომელიც დახრილია ბავშვისკენ. მარია წითელ განათებაში და მოსასხამში, მისგან მოშორებით იშლება მთის პეიზაჟი და ცისფერი ცა მსუბუქი ღრუბლებით. ეს შეიძლება ითქვას კრანახის ღრმა და სერიოზული თავისებურებების გამოვლინებაა. სხვადასხვა ტრადიციული სიუჟეტებში ბიბლიიდან, როგორც მსხვერპლშეწირვა ისააკისა, უახლოვდებაგონებით, განსჯით და გადააქვს სიუჟეტი სხვადსხვა სიუჟეტებზე. ამ მიმდევრობას შეიძლება მივაკუთვნოთ კურფურსტრის ნადირობის გამოხატვა. მასში შესანიშნავია ტყის პეიზაჟი. გამოსარჩევია მისი ერთ-ერთი სურათი, რომელიც შესრულდა ცარდინალ ალბერტ ბრუნდერბურგის შეკვეთით, კარდინალი იყო კრანახის მუდმივი შემკვეთი და მისი მფარველი, ის გამოირჩეოდა, როგორც ეჭვიანი კათოლიკე და რეფორმების მკვეთრი მოწინააღმდეგე. კრამახმა ის გამოსახა ქრისტეს ჯვარის წინ მუხლებზე დაჩოქილი. აქ გამოსახულია მეწამული წითელით კარდინალი ნაცრისფერ ღრუბლიან ცის ფონზე.
ძალიან დიდი და მნიშვნელოვან ადგილზე კრანახის შემოქმედებაში უკავია პორტრეტებს. უკვე მისი პირველი პორტრეტები, შესრულებული ვენაში მთლიანად გამოხატავს დასახატი პიროვნებების ხასიათს. ვიტენბერგში კრანახი კიდევ უფრო აძლიერებს სახის გამომეტყველების გამოცემას, უარს ამბობს სიმკვეთრეზე, ყველაფერს გადმოსცემს ერთფერში, უფრო ხშირად მუქში. ის თავს იკავებდა დამატებითი დეტალების გამოყენებისაგან. ძალიან იშვიათად იყენებდა დეტალებს. საყურადღებოა რომ მის დახატულ პორტრეტებზე, ხანშიშესული მამაკაცებია. რამდენიმე არის ცოლ-ქმრის სურათი და ერთეული არის გოგონების, დათითქმის ყველა საქსონიის ოჯახს წევრებია, კრანახის პორტრეტებში 3,4 ადამიანი ზის. სახე – ძალიან თავისებური, ხელები თამაშობენ მნიშვნელოვან როლს პორტრეტის გამოვლენაში. გარემოქსოვილი, განმასხვავებელი ნიშანი, თითებზე ბეჭედი – ყველაფერი აღწერილია დეტალებში და სიყვარულით გადმოცემული. მხოლოდ რამდენიმე სურათი ოფიციალური პირების არის დახატულიმთელ სიმაღლეზე, განსაკუთრებული ეფექტური ლამაზი ნიშნებით შემკული. ასეთი იყო ჰერცოგ ჰენრიხის და მისი ცოლის სურატი 1514 წელს დახატული
ან 64 წლის ჰენრის პორტრეტი 1537წ. ყვითელ-ყავისფერ კოლეტში, ხელებზე ტყავის ხელთათმანებით, მათში კი გრძელი ხმალი. პორტრეტი დახატულია მუქ წითელ ფონზე, უკან გერბით და თავთან წარწერით.
განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება ლუტერის პორტრეტებს . თავიდან ბერის ფორმაში, შემდეგ წვერით როგორც ,,იუნკერ იორტი”, როცა 1521წ. ლუტერის საიდუმლოდ სამი დღე გაატარა ვიტენბერგში და ბოლოს როგორც რეფორმატორყ წარმატებული იყო ლუტერის პორტრეტების წარმოება, ასევე ხის ფიგურები.
კრანახის ყურადღებას იქცევდა ულამაზო, უშნო სახეები, გამოხატული ინდივიდიალური ხასიათით.
ახალი საუკუნის დასაწყისში, გერმანიაში აქტუალური გახდა ანტიკური თემის ტილოები, რომელთა ხატვა შემდგომში კრანახმაც დაიწყო.
ანტიკური გმირების ხატვით იგი ხალხს აჩვენებდა თავისი დროის მოვლენებს.
კრანახის ერთ-ერთი ამ ანტიკურ თქმათაგან იყო გაყიდული სიყვარული ,,მოხუცი ქურდ გოგოსთან” და ,,ბებრუხანა ახალგაზრდა გამოუცდელ მამაკაცთან”.
ერთ-ერთი ასეთი ტილო ინახება საქართველოს მუზეუმში .
ამ თემის მეორე ჯგუფი შესდგება შიშველ ქალების ფიგურებიდან, ისეთები როგ: ,,ვენერა”, ,, ლუკრეცია”, ,,იუდიფ”.
ხანდახან კრანახი თავის ნახატებზე ტოვებდა პატარა ლექსებს, როგორიცაა ერმიტაჟში დაცული ტილო ,,ვენერა ამური”. ამ ტილოებს თავისი დროის სხვა მხატვრებისგან.
მრავალრიცხოვანი შიშველი მამაკაცები და ქალები ტყის ფონზე წარმოადგენდნენ კრანახისეულ სამოთხის სურათს.
რათქმაუნდა მანაც შექმნა ადამის და ევას ნახატები რომელთაგან ერთერტI ინახებოდა კიევის მუზეუმში. იგი ყველაფერს ერთი და იგივე სიყვარულის თვალით უყურებდა, ხეებს, ბუჩქებს, კაცებს, ქალებს, ცხენებს, სამკაულებს.
ამ ჯგუფთან დაკავშირებით იყო მეორე ჯგუფი სურათებისა, სადაც იგი ქალების ნახევარფიგურებს ხატავდა ჩაცმულებს მოდურ ტანსაცმელში.
მისი ერთ-ერთი ცნობილლი ნახატია იუდიფი თავისი მსხვერპლის თავზე ფეხით მდგარი. კრანახმა გააერთიანა ყველა სტილის ნახატები. მან მოუყარა სხვადასხვა, ხასიათების მოვლენებს: პეიზაჟებს, კაცური ხასიათIს სურათებს, ქალების მშვენიერ ფიგურებს. მისი ეს შემოქმედება შექმნილია მაყურებლის თვალისთვის, რადგნა ნახატების შინაარსი აკრძალული იყო იმ დროის ქვეყანაში.
ჩვენს მიერ ნანახი კრანახის ნახატები იყო მისი გულისტკივილის გამოვლინება მთელი ცხოვრების განმავლობაში. მისი მხატვრული ნიჭი , ყველაზე მეტად გადმოსცა რეფორმატორ ლუტერის პორტრეტით, ისინი იყვნენ ბავშვობის მეგობრები.
მისი მხატვრობა განსხვავდებოდა ყველასაგან, იგი გრაფიკულად ხატავდა ყველაფერს ამ გზის გაგრძელება მხოლოდ მისმა შვილმა მოახერხა.
კრანახის უკანასკნელმა წლებმა გამოხატეს მისი ხასიათი. 1546 წელს ლუტერი მოკვდა. 1547 წელს დამარცხდა კურფურსტრი ომში და ჩავარდა ტყვედ, იმპერატორ კარლ V. კრანახი კარგად მიიღო და ანახა პორტრეტი რომელიც კრანახმა დახატა როცა კარლ V 8 წლის იყო. 1550 წელს კრანახმა მთელი თავისი ქონება გაუნაწილა თავის მემკვიდრეებს. კურფუსტრის თხოვნით ჩასულიყო აუკსბურგში., რის შემდეგაც ერთი წლის შემდეგ ისინი ერთად დაბრუნდნენ ვეიმარში, სადაც Lუკას კრანახმა 1553 წლის 16 ოქტომბერს დასრულდა თავისი მოღვაწეოობა და მშვიდად გარდაიცვალა.
ეს უმაღლესად დიდი ნიჭით დაგილდოვებული ადამიანი იყო გერმანული მხატვრული კულტურის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ამიტომაც გერმანიის დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ დამსახურებული პატივი მიაგო მას, მისი 400 წლის დაღუპვის დღის აღსანიშნავად.


[გაზაფხულის საღამოა მშვიდი,
ხიდან ხეზე გადაფრინდა ჩიტი.]
თბილისის ფორუმი » ძირითადი კატეგორიები » ხელოვნება » ლუკა კრანახი
გვერდი 1 დან1
ძებნა:

საიტი დაარსა და მართავს DeSouza© 2017